រំដួលបាំងស្លឹក

រំដួលចោលក្លិន ហាក់មិនរសាយ ក្រពុំលាក់កាយ មិនឆ្ងាយភ្នែកបង
រៀមលួចគយគន់ ផ្កាមានលំអង ក្រអូបផ្ដោះផ្ដង ចំណងនិស្ស័យ​ ។
បងលួចតោងមែក វែកស្លឹករំដួល ឱរ៉ាជ្រើមជ្រួល កើតកួចអាល័យ
បុប្ផាមួយទង រីកទាន់សម័យ ចិត្តឥតសង្ស័យ រាល់ថ្ងៃសង្ឃឹម ។
កន្លង់ឯណា មេត្តាកុំពាល់ ខ្ញុំលួចសម្គាល់ កក់ផ្កាញញឹម
ខ្ញុំសូមថ្នាក់ថ្នម រំដួលប៉ប្រិម កុំលួចសង្ឃឹម ផ្កាមានម្ចាស់ហើយ ៕
អ្នកនិពន្ធ៖ កើយ ចិត្រា
Download image
Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: