ដើមអម្ពិលទឹក (បទពាក្យប្រាំពីរ)

គេកាត់គេច្រឹបគេរក្សា………………..ស្អិតស្អាងកាយាឲ្យឥតហ្មង

ពីខាង ពីលើ ធ្វើរបង………………….អ្នកផងសរសើរអម្ពិលទឹក។

ថាជារុក្ខជាតិមានវាសនា……………..គេរាប់ប្រើការបានសន្ធឹក

មានដើមមានមែកបន្លាញឹក………….សន្លឹកក៏ស្រស់រស់យូរយារ។

តែស្រស់តែស្អាតតែត្រឹមត្រង់………..រូបខ្ញង់នេះសម្រាប់នរណា?

សម្រាប់អម្ពិលទឹករុក្ខា?……………….ឬថាសម្រាប់មនុស្សវិញទេ?។

ដើមណាដែលរស់តាមធម្មជាតិ……..លូតលាស់តាមមាឌមែកទន់ទេរ

សារិកាច្រៀវច្រៃបំពេ………………….ផ្កាផ្លែរាំរេតាមសូរខ្យល់។

ឯដើមឈរត្រៀបតម្រៀបជួរ…………សមគួរល្អគន់ពន់ពេកសល់

តែកំរើកដៃកន្ត្រៃដល់………………….បានផលដាច់កត្រដរស់។

រស់រាប់ខែឆ្នាំចាំជីវិត…………………..ក្រិនក្រៀមក្រពឹតឥតកម្ពស់

យាមផ្ទះឲ្យគេទទេសោះ……………..មានឈ្មោះតែត្រង់គេថាល្អ។

លុះថ្ងៃដែលប្រាក់កាសគេដល់………គេកាប់គ្មានសល់ពូជទុកត

គេគាស់ទាំងឫសចាក់គ្រឹះថ្ម………….គេសរសើរល្អរបងដែក។

និពន្ធដោយ៖ កវី គយ សារុន

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: