ខ្ញុំតាមមិនទាន់ (បទពាក្យប្រាំពីរ)

កញ្ឈិច! កញ្ឈិច! ភ្លេងសម័យ………………..កន្ត្រាក់សរសៃឲ្យរាំរែក

អន្ទងបេះដូងឲ្យយំយែក………………………ហាស្រែករកស្រីស្រៀវកាមា។

គេឱប គេរឹត គេត្រកង…………………………បែរមុខវិលខ្នងពត់កាយា

គេងើប គេមុជ ក្រោមហត្ថា……………………ហ្នឹងហើយសួគ៌ានាលោកិយ។

កុំអូសដៃខ្ញុំធ្វើអ្វីមិត្ត…………………………….រាំចុះកុំគិតខ្ញុំធ្វើអ្វី

ខ្ញុំមិនចេះរាំក្បាច់ខ្មែរថ្មី…………………………ព្រោះអីខ្ញុំដើរមិនទាន់គេ។

និស្ស័យនៃខ្ញុំអស់ផ្លូវកែ………………………..ខ្ញុំកើតនៅស្រែអត់ចេះទេ

ខ្ញុំរស់នៅវត្តស្មូតបំពេ…………………………..ហ៊ានរាំលោកជេរវាយបែកខ្នង។

កំហុសយ៉ាងធំ! ខ្ញុំមិនកែ……………………….ទើបងើបពីស្រែស្គាល់ក្រុងម្តង

ទើបចេញពីវត្តផុតរបង…………………………ម្តេចឡើយប្រឡងរាំញ័រញាក់។

កំហុសយ៉ាងធំ! ខ្ញុំមិនកែ………………………..ខ្ញុំខ្មែរភ្លេចស្រែរាំកន្ត្រាក់

ខ្មាសម៉ែ-ឪ-មា-មីង-មិត្តភ័ក្តិ…………………….ខ្មាស់បាយបាត្រស្រាក់ខ្មាសខ្លួនឯង។

និពន្ធដោយ៖ កវី គយ សារុន
Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: