កុលាបរោយ (បទពាក្យប្រាំពីរ)

គ្រាមុនកុលាបមានសម្រស់…………………………គេតាមស្ម័គ្រស្មោះប៉ងកាច់យក

លុះផ្កាអស់ក្លិនគ្មានគេរក……………………………ដូចទឹករលកបោកលើខ្សាច់។

កុលាបរោយហើយហើរតាមខ្យល់…………………រសាត់មកដល់ដែនឆ្ងាយដាច់

គាប់ជួនដំណើរថ្មើរត្រងត្រាច់………………………យកមកបមបាច់បីរក្សា។

ឥឡូវកុលាបរស់វិញហើយ…………………………ល្អគួរកៀកកើយរួមស្នេហា

អង្អែលលួងលោមដោយវាចារ……………………..ស្រោចស្រង់បុប្ផាឱ្យផូរផង់។

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: